İki damla acıyla hayat bitmez,
Bu benimki hüzünlü yaşam biçimi.
Üzecek gibi olsa da farketmez,
Ne de olsa bu kalbimin aşk seçimi.
Şimdi sen konuşup bir çözüm anlat,
Sanki tek sorunun derde dert aramak.
Tabi kıskanırım,
Belki hırslanırım,
Sen de aşk çocuğu
Ol da gör bakalım… Continue reading →
Tam unutmuşken, her şey bitmişken
Neden karşı çıktın
Katlanıyordum, söylemiyordum
Kalan son yarımdın
Her şeyim vardı
Çok şey azaldı yokluğunda
Yalvarıyordum, saklanıyordum
Dokunduğunda
Continue reading →
Bu gece gel benim ol diyemem
Sana ben askimi soyleyemem
Utanirim beni op diyemem
Ele gune sorma beni
Yaralama vurma beni
Hani o tatli gonul cicegim
Hani kanatli beyaz melegim
Bu gece zevki sefa edelim
Serefine vur kadehi
Meze yapip harca beni
Continue reading →
Ne kimsenin kölesi
Ne kimsenin kuluyum
Kendimi kaybettim
Bu sene zor bulurum
Eskiden çok çabuk
Çok kolay ağlardım
Şimdi taş gibiyim
Her şeye hazırım
Continue reading →
İtiraf ediyorum sana itiraf.
Başladı yaralı aşklara tadilat
Masumum, dışarıdan daha masumum,
Maalesef, bunun için sana mecburum.
Yüksek uçan kuşun, yüreği sarhoşun.
Acı çeker gibi, kölesi olmuşum.
Kavga edenlere, bana küsenlere.
Yüreği çark edip, geri dönenlere.
Affet diyen kim? Ez geç diyen kim?
Aşktan çeken kim? Benim kadar…
Continue reading →
